دعوت قاصدکها برای توست...

،شمع بودم و سردی اشکهای آغاز زندگی ام ،

گواه سوختن در این دیا ر سکوت بود...!!!!!!

برای تو چه اهمیت دارد که زندگی ام چه می شود،...

من اکنون به عقیدهءاطرافیانم در اوج روزهای سپید زندگی ام هستم؛

برایشان لبخند میزنم ومی چرخم تا دلخوشیشان را خراب نکنم ...

اما... من تمام هوای زندگی ام ؛

تمام دستهای آسمان و تمام غزلهایم را نفس  آه میکشم...

من خودم را پیدا میکنم حتی یکروز مانده به غروبم...!!!!

و... با اشکهای کنونی ام پیمان می بندم

زندگی ام ستاره ترین ماه شب باشد...
                                                                                                         مونس