مرا دوست بدار،

اندک ولي طولاني 

....

گاه می اندیشم ،

چنان هم مهم نیست اگر هیچ از دنیا نداشته باشم ،

... همین مرا بس که کوچه ای داشته باشم و باران . . .

و انسان هایی در زندگیم باشند که زلال تر از باران



باور کن!

هیچ ستاره ای قبل از آسمان متولد نشده نخ بادبادک نگاهت را پایین بیاور ...

به من نگاه کن من اندازه ی همین آسمان برهنه

دوستت دارم...و.....و ....شاید كمی بیشتر از آن...


در میان هزاران کلمه تو را می یابم

تو را آرام و آهسته می بویم

و دوباره میان آنها پنهانت می کنم

تا ندانی که هنوز دوستت دارم


بگذار بگریزند

لحظه ها را می گویم

پروانه ها را

مخواه که آنان را بگیری

مخواه که آنان را نگه داری

که هر چه که هست جاودانه نیست

 اگر نمی رفتی...!

 نمی دانستم که دوستت دارم