نمی شود بهانه کرد

زمان انتظار را 

نمی شود قسم نداد

دوچشم بی قرار را 

تبسم لبان تو؛

شکفتن هــــزار گل 

نمی شود نظاره کرد؛

بدون تو بهار را !!

اگر زکوی خود مرا؛

غبار گونه رد کنی !!!

نمی شود به دل گرفت ،

جفای چون نگار را...

اسیر و صید تو اگر ،

زدام تو رها شود ؛

نمی شود خیال تو ،

رها کند شکار را...

به عشق دیدن رخت

به انتظار رو کنم ...

نمی شود بهانه کرد ،

زمان انتظار را ...

مــــــونس