تصمیم به رفتن گرفته ای  و چه با اراده ومصمم بودی !!!

تحسینت میکنم که چگونه مردانه قدم برداشتی!!! 

ودر اوج ناباوریم رفتی...

بر خود بالیدم که مردانگی ات را نگریستم

و به داشتنت افتخار کردم ...!!!

اما تحمل رفتنت را نداشتم ودر سکوت خود شکستم !!!

بر نبودت غبطه خوردم و سوختن درونم را دیدم... 

و برای تنهاییم گریستم...

اما تو رفتی و برای شکوه رفتنت... 

به درجه ی  استواری رسیدی!!!

تو رفتی و برای رفتنت ثابت قدم بودی و... 

نگاهت را برای همیشه به جاده ی مجاورت دوختی و... 

فاصله گرفتی...

فاصله ی نبودنت را لحظه به لحظه حس کردم و... 

افسوس خوردم...

ولعنت فرستادم بر دبستانی که

از درسهایش فقط تصمیم کبــــری را آموختی!!!!!!

مــــــــــــــــــــــــــــــــــونس